Kippenvel, tranen, blijdschap, ongeloof

By on juni 2, 2017

Dit prachtige verslag is geschreven door Kirsten Petersen die zondag in Solvalla getuige was van de legendarische overwinning van Timoko in de Elitloppet.

De woorden ‘’TIMOKO, TIMOKO,TIMOKO!’’ en ‘’GOOP,GOOP, GOOP!!’’ galmden rond kwart voor 6 door Solvalla heen. Op zondag 28 mei 2017 schreef Timoko geschiedenis, niet op éen maar op vier punten in een en dezelfde koers. Wat voor velen een onvergetelijke en onbetaalbare avond zal zijn geworden. Voor mij een once – in – a – lifetime expierence.

Wanneer je naar Stockholm afreist voor de Elitloppet weet je al dat het een hele belevenis gaat worden. De sfeer van de Elitloppet is onbetaalbaar en zal waarschijnlijk nergens anders ter wereld te vinden zijn. Daarom is het voor mij ook het favoriete drafsport evenement.

Met het paard dat al weken vaststond als hét paard van de Elitloppet, die waarschijnlijk niet te kloppen zal zijn; Bold Eagle, betraden de eerste acht paarden de baan. De adrenaline steeg en het publiek ging alvast op de banken, nú begon het dan echt.

Eerste serie

Bij de start nam de kleine maar dappere merrie Delicious U.S de leiding en hield het ‘’franse monster’’ tot de laatste bocht naast zich. Een titanenduel kan het ook wel genoemd worden, want pas in de laatste rechte lijn zette Bold Eagle zijn ondertussen beroemde versnelling in om in een tijd van 1’08’4 te winnen, een nieuw Europees record, mede dankzij Delicious U.S.

De vier paarden die zich hier kwalificeerden voor de finale, in finishvolgorde: Bold Eagle, Resolve, D.D’s Hitman en de twaalfjarige Spring Erom. Ik moet toegeven als waarschijnlijk de enige persoon op aarde die geen enorm grote fan is van Bold Eagle, dat ik kippenvel op mijn armen had staan door deze prestatie, ongekend, en dan al helemaal met het publiek op de achtergrond.

Tweede serie

Goed, in de afgelopen jaren dat ik Timoko support heb ik enigszins geleerd hoe ik mijn zenuwen te lijf moet gaan, maar op het moment dat ze in de tweede serie zich naar de startauto begaven betrapte ik mijzelf erop dat mijn handen wit weggetrokken waren, het is maar goed dat ik niet iemand zijn arm vasthield maar een stuk hout.

Vanaf de perstribune naast de finishlijn zag ik verbazingwekkend genoeg, Nuncio de leiding nemen die over Up and Quick heensnelde en zo Timoko het dodenspoor toebedeelde. In mijn hoofd schold ik, als de serie verkeerd kon aflopen was het wel op deze manier. Met gekruiste vingers en een bonkend hart zag ik de paarden de rechte lijn voor de tribune indraaien, waar tot opluchting voor waarschijnlijk alle Timoko-fans Propulsion zich een weg naar voren baande en het dodenspoor van Timoko overnam. Met nog een ronde te gaan lag Timoko er opeens een stuk beter in, want vechten kan Timoko en hij weet precies wat de bedoeling is.

Nuncio en Propulsion maakten al snel duidelijk dat de plekken een en twee weggegeven waren. Kleine kans dus dat ik ooit zo’n spannende laatste rechte lijn heb meegemaakt. Timoko vechtend met Dante Boko en In Vain Sund om plek drie, ook wel om nummer 5,6,7 of 8 in de finale. Derde in de serie worden is dus eigenlijk wel écht een must, want niemand wilt nummer 7 of 8.

Met een oog op het grote bord op het middenterrein baande ik me een weg naar de huldiging van Nuncio, die knap Propulsion van zich af had weten te houden in een tijd van 1’10’1, tegenover Bold Eagle dus een zeer zuinige koers. Al helemaal voor Timoko, die alleen in de laatste rechte lijn zich echt heeft moeten inspannen.
1. Nuncio
2. Propulsion
3. Timoko

De exacte aankomst in de tweede serie, mijn geluk kon niet op. Een top 3 klassering in de finale moest nu toch wel mogelijk zijn? Timoko in goede vorm is beter in de finale dan in de serie, dus de hoop was meer dan aanwezig.

De loting

Lotingen, iets wat veel te lang duurt en een echte zenuwkiller is. Met twee dingen die op voorhand al duidelijk zijn stond ik popelend te wachten; de twee grote favorieten, Nuncio en Bold Eagle vechten om plek 1 of 2 achter de startauto en Timoko zal het moeten gaan doen met nummer 5 of 6. Je raad het al wanneer ik zeg dat er veel blije gezichten ontstonden en schouderklopjes uitgedeeld werden bij Team Timoko; nummer 5 achter de startauto voor ‘’onze held’’.

Nuncio op nummer 1, gevolgd door Bold Eagle, Propulsion, Resolve, Timoko, D.D’s Hitman, In Vain Sund en Spring Erom. Ja, nu was het echt alles of niets.

Dreammoko

Met nog een kleine twee uur tot de finale keerde er een zekere rust terug op Solvalla. Helaas niet voor Team Timoko; zoon Dreammoko mocht het ook proberen op Zweedse bodem. Een koers voordat zijn vader de baan weer mocht betreden. Met nummer 8 had Dreammoko het vreselijk slecht getroffen in het sprintnummer voor de vierjarigen ruinen en hengsten, maar met alleskunner Björn Goop op de sulky maakte ik mij weinig zorgen. Met al een valse start in het systeem vertrok Dreammoko langzaam en belandde achter in het veld, alles moest dus gedaan gaan worden in de laatste bocht en rechte lijn, gelukkig is dit geen verkeerde opdracht voor de snelle zoon van Timoko. Als een kanonskogel kwam hij af om vervolgens als derde af te tikken. In een tijd van 1’10’1 snelde Dreammoko over de finish. Nee, hij oogde nog niet vermoeid. Met een betere positie, wie weet? Trainen met vader Timoko had duidelijk zijn vruchten afgeworpen. ‘’A bright future’’ voor Dreammoko zie ik zeker voor mij na deze prestatie. En wauw, wat een goede inluiding van dé finale.

De finale

Elitloppet 2017, ook wel ‘’The field of the century’’. Niet gek met paarden als Bold Eagle, Nuncio en Timoko, die toch echt de smaakmakers in de drafsport zijn geweest de afgelopen jaren. Oké, kijkende naar het woord jaren komen we toch echt uit bij Timoko, de veteraan van het veld. Met 10 jaar was hij naast Spring Erom overduidelijk de oudste in het veld, de overige deelnemers allemaal niet ouder dan 6(!). De ‘’groentjes’’ tegen de ‘’experts’’ zal je het bijna kunnen noemen.

Met een quote van 30 tegen 1 was het wel duidelijk, Timoko zal de Elitloppet niet winnen, maar een klassering? Dat liet niemand weg.

Trillende benen, een bonkend hart en alle scenario’s waren al gepasseerd in mijn gedachtes, niet te vermijden bij een koers als dit. Met nummer 5 is alles mogelijk, vooral wanneer je weet dat Timoko een kanonskogel is achter de startauto. Beter gezegd, wanneer je naam Timoko is.

En jawel, in een moordend tempo van 57 km/h snelde Timoko naar de leiding, op dit moment hoefde hij alleen nog Resolve te passeren, die uiteindelijk de rug van Timoko wist te pakken door de matige start van zowel Nuncio als Bold Eagle. Een klein gejuich ontstond op de tribunes. Met de nadruk op klein want Bold Eagle lag in het tweede spoor, achter Nuncio, het grote gevaar was dus nog lang niet geweken. Maar oh, wat zat die Goop gemakkelijk, achterover op de kar met de lijnen strak in de hand, het leek bijna een spelletje voor Timoko: ‘’catch me if you can’’.

In de laatste bocht manoeuvreerde Bold Eagle zich naar het derde spoor en werd tevergeefs aangemoedigd door Nivard, de versnelling bleef uit. Aan kop werden bij Timoko inmiddels de proppen getrokken en met speels gemak versnelde Timoko nog maar een keer, de eerste 500m in 1’08’0, 1000m in 1’09’5. Ach, er kon nog wel een schepje bovenop. Met een daverend tempo denderde Timoko op de finishlijn af zonder zich ook maar iets aan te trekken van de tegenstand achter zich. Op het moment dat ze de laatste rechte lijn in draaide was het namelijk al bijna duidelijk; de rest zal moeten vechten om plek twee want niemand kwam ook maar een stap dichterbij Timoko. Onder oorverdovend gejuich en geklap vloog Timoko over de finish, met de oortjes naar voren. Gevolgd door een sterk finishende Propulsion, wel op 2 meter afstand, zo sterk en gemakkelijk finishte Timoko: ‘’Überlegen’’. Een prachtig vervolg op de editie in 2014. Nu hoort Timoko bij de 9 (!) paarden die de Elitloppet twee keer gewonnen hebben. Waaronder drafsportheld Varenne.

King of the world

Bijna kunnen we zeggen dat het een werkje was voor Timoko, een werkje van 1’09’0 waarbij hij de laatste 500 meter aflegde in 1’07’6, even snel als Bold Eagle in zijn serie, om het maar even te vergelijken.
1’09’0, door een tienjarig paard, op een quote 30 tegen 1, in zijn tweede Elitloppet overwinning!
De snelste Elitloppet finale ooit, het eerste tienjarige paard dat de koers wint met de hoogste quote ooit.
Ja, Timoko is niet zomaar een paard. ‘’Timoko’’, Nu ook wel ‘’The king of the world’’, ‘’Legend’’, ‘’Rocky Balboa’’ en ‘’Iron Man’’ genoemd. Wat is Timoko eigenlijk niet?

Kippenvel, heel veel kippenvel, tranen, blijdschap, ongeloof. Ik kan nog steeds niet beschrijven wat ik op het exacte moment voelde toen Timoko als eerste de finishlijn passeerde. Het enige wat functioneerde waren mijn benen; rennen als een gek naar het team, die van blijdschap over de grond rolde.

Droom die uitkomt

Wat een gekkenhuis, geloof me, wat er na de finish gebeurde is niet te beschrijven in woorden, hoe graag ik het ook zal willen doen. Godzijdank voor youtube, zodat we het kunnen herbeleven. Ik persoonlijk al 50 keer, minimaal. Om te bedenken dat er nog veel meer videos zijn van de huldiging et cetera et cetera. Nog steeds kan ik het niet bevatten wat zondag avond gebeurd is en dit zal ook nog wel even duren. Het is in ieder geval een avond voor in de geschiedenisboeken. Voor zowel Timoko, het team, de drafsport als die van mij. Een droom die uitkomt..

MERCI Timoko, MERCI blue warrior, MERCI Legend.

Het beste paard wat de drafsport in jaren en jaren heeft gezien, van onnatuurlijke kracht en uit een ander universum.

Een hele grote shoutout naar het team, waaronder Richard Westerink, Paul van Klaveren, Jean-Yves-Llherete en Angelique Beaufils, met in gedachten Jan Offenberg.

BEDANKT voor dit onvergetelijke avontuur!

 
 
kirsten-petersen
Kirsten Petersen
 

https://twitter.com/_kirstenelise

https://www.facebook.com/PetersenPhotographs

3 Comments

  1. avatar

    Anita Paartman

    3 juni 2017 at 5:34 pm

    Tranen ïn mijn ogen na het lezen van je verslag. Prachtig! Wat had ik hier graag bij willen zijn

  2. avatar

    Ger Booy

    2 juni 2017 at 7:38 pm

    Oma schreef het al..wat zijn wij trots op je..wat een prachtig verslag…een journalist doet je dit niet na…kippenvel van Timoko en door jou..
    Je Opa

  3. avatar

    Lies Booy-Voorhans

    2 juni 2017 at 7:36 pm

    Wat ben ik trots op je, wat een geweldig mooi verslag..kippenvel.
    Je Oma.

Reageer hier

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>